Robaki u dzieci

GŁÓWNA ZAGROŻENIA
Jest to najczęstsza robaczyca u dzieci, jednak dorosłych również nie omija.
Owsik przenosi się bardzo łatwo drogą pokarmową i wziewną, za pośrednictwem zabrudzonych rąk, zabawek, środków spożywczych i kurzu. Najczęściej zapadaja na nią dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, również młodzież korzystająca z internatów i domów studenckich.
Jaja owsików po wniknięciu do organizmu bytują w jelicie cienkim skąd wydobywają się larwy inwazyjne i zasiedlają jelito kręte, ślepe, czasem grube. Postacie dojrzałe bytują w jelicie ślepym i wnikają też do wyrostka robaczkowego.
Owsica - Enterobiosis
Owsiki

Trochę historii
Samice owsika żyją około 4 tygodni i składają kilkanaście tysięcy jaj, które często przylepiają się do skóry w ślad za wędrującym pasożytem. Zdarza się, że larwy opuszczaja otoczkę jajową już na skórze odbytu i wnikają z powrotem do przewodu pokarmowego. Często jaja inwazyjne trafiają do tego samego nosiciela przez usta wraz z kurzem i przez jamę nosowo-gardłową.
Obecność owsików w jelitach powoduje łagodne zmiany nieżytowe błon śluzowych, czasem z drobnymi wybroczynami i ubytkami nabłonka oraz przerostem układu chłonnego. Może doprowadzić do silnego odczynu zapalnego, tworzenia się otorbionych drobnych ropni wokół martwych pasożytów lub jaj.
Wokół odbytu mogą występować zmiany wypryskowe i uczuleniowe. Samice owsika podczas swojej wędrówki wnikają do żeńskich narządów rozrodczych, powodując żywy odczyn zapalny. Bywa też, że obecność pasożytów może być przypadkowa, jednorazowa i nie doprowadzać do przewlekłej inwazji i nie wywoływać zmian - zwłaszcza u dorosłych może być niewyczuwlna.
U dzieci owsica jest przyczyną niepokoju i podniecenia ruchowego, którego wyrazem jest zgrzytanie zębami, obgryzanie paznokci, trudności w skupieniu uwagi, oraz brak łaknienia, utrata masy ciała, bladość, cienie pod oczami, uczucie osłabienia i zaburzenia snu.
Do powikłań należą m. in.: zapalenie wyrostka robaczkowego, uporczywy świąt, zmiany skórne okolicy odbytu i krocza, przewlekłe stany zapalne sromu i pochwy.
Glista ludzka ( Ascaris limbricoides) jest jednym z większych robaków obłych pasożytujących w jelicie cienkim człowieka. Samica ma 20-40cm długości, a samiec 15-25 cm. Pokryta jest napiętym oskórkiem barwy różowej lub kremowej.
W glistnicy wyróżnia się: wędrówkę postaci larwalnej i zagnieżdźenie postaci dorosłej w jelicie cienki.
Po połknięciu przez dziecko jajeczka inwazyjnego,w jelicie czczym uwalnia się z otoczki jajowej larwa.
Przenikając przez błonę śluzową jelita, trafia ona wraz z krwią do miąższu watroby, potem wędruje do pęcherzyków płucnych, gdzie dojrzewa.
Wokół larw, których część ginie podczas wędrówki, wytwarzają się nacieki i ziarniniaki, złożone głównie z leukocytów kwasochłonnych. Wędrówka larw sprzyja również powstawaniu odczynów alergicznych.
Produkty przemiany materii glisty mają silne właściwości antygenowe, stąd mogą pojawić się zmiany skórne, zapalenia spojówek, napady dychawicy oskrzelowej. W intensywnych inwazjach mogą pojawić się: powiększenie wątroby, nacieki tkanki płucnej, gorączka, kaszel, wysoka eozynofilia i leukocytoza.
Postacie jelitowe glisty ludzkiej mogą wywierać patogenne działanie mechaniczne, toksyczne, alergiczne, oraz zmniejszające przyswajanie pożywienia.
Mogą zahamować rozwój fizyczny i umysłowy dziecka oraz wpływać na ich pobudliwość nerwową.
Podrażnione glisty mogą doprowadzić do niedrożności jelita, czasem do wędrówki pojedynczych osobników do dróg żółciowych, wyrostka robaczkowego, trzustki, bardzo sporadycznie do przełyku, gardzieli i tchawicy.
Giardia lamblia jest pasożytem błony śluzowej jelita czczego i dwunastnicy. Może występować w postaci trofozoitu w drogach żółciowych, pęcherzyku żółciowym, przewodach trzustkowych i w wyrostku robaczkowym. W jelicie cienkim człowieka trofozoity lamblii mnożyą się szybko przez podział podłużny lub ulegają otorbieniu.
Postać cysty lamblii jest inwazyjna.
Czasami w korzystnych dla tego pasożyta warunkach lamblioza może utrzymywać się przez wiele lat. Sprzyja temu obfita dieta w węglowodany, zmiany błony śluzowej i zaburzenia czynnościowe jelita cienkiego oraz zmiany zapalne dróg żółciowych.
Zakażenie odbywa się poprzez zanieczyszczoną wodę i żywność, przez brak higieny, to choroba " brudnych rąk".
Najczęstrze inwazje lamblii mają miejsce w środowiskach zamkniętych : żłobki, przedszkola, szkoły, domy dziecka, kolonie, obozy.
Intensywne inwazje lamblii mogą doprowadzić do: uszkodzenia kosmków jelitowych, zapalenia błony śluzowej dwunastnicy, zaburzeń wchłaniania substancji tłuszczowych i witamin rozpuszczalnych w tłuszczch, niestrawności, zespołu wątrobowo-trzustkowego, biegunek, alergii, pokrzywki i podkrążonych oczu u dzieci.
Glistnica - Ascaridosis
Glisty
Lamblioza - Lambliosis
Lamblie w postaci trofozoitu
Lambliozą zarażają się ludzie i zwierzęta.
Do góry